Pesten.nl is het anti-pest portaal

Ze staken mijn haar in brand.

We krijgen bij pesten.nl veel meldingen en hulpvragen binnen over pesten. Vaak zijn dit schrijnende verhalen die voor de betrokkene een verschrikkelijke impact hebben gehad en nog steeds heeft. We kunnen niet alles plaatsen hier en op onze site, omdat we ook proberen de positieve kant te belichten. De acties die kinderen ouderen scholen individuen enz. ondernemen om het pesten en ongewenst sociaal gedrag tegen te gaan. We willen inspireren en verbinden en een steun zijn voor degene die door het pesten lijden.

Je hebt soms ook mensen die het bagatelliseren. Of die zeggen dat het ook wel goed voor je is dat je gepest wordt.”Daar wordt je sterk van “. wij worden dan kwaad omdat wij elke dag te maken hebben met het leed wat dit veroorzaakt.Maar we worden ook geïnspireerd om met ons werk door te gaan. Ook al helpen wij maar 1 persoon…

Een bekende talmoedische uitspraak is ‘Wie een mens redt, redt de hele mensheid’ .Natuurlijk is dit lichtelijk overdreven, een uitvergroting. Maar als je iemand redt, heb je in ieder geval het gevoel dat je een wereld bent. Je draagt iets bij. En zo word je deel van de wereld. Daarom zullen wij doorgaan. Doorgaan met de opdracht die wij onszelf hebben opgelegd en wat in onze missie is vastgelegd : “Het team van Stichting Pesten, vind het onaanvaardbaar, dat mensen binnen de Nederlandse samenleving, als gevolg van pestgedrag emotionele en fysieke schade oplopen.”

Wij gaan hiermee door, maar wat misschien nog belangrijker is..We hopen dat jullie meedoen, want wij kunnen het niet alleen. Wij hebben jullie nodig in onze strijd tegen dit leed.

Wat is de reden voor deze introductie?..dat komt door een mail die we binnen hebben gekregen van Rebecca. Hierdoor weten wij waarom wij het doen..nee waarom wij het MOETEN doen!..

Daarom lees hieronder het indringende verhaal van Rebecca en deel haar verhaal. Wij vragen hier niet vaak om. Omdat wij vinden dat ieder dit voor zichzelf moet uitmaken. Wij willen niet opdringen en we doen het niet voor de “Likes”. Wij doen dit omdat wij vinden dat dit een belangrijke verhaal is, dat de essentie van het bestaan van pesten.nl perfect weergeeft.

Rebecca:

Ik ben een vrouw van 50 jaar. Mijn jeugd speelde zich af in Amsterdam. Al vanaf de lagere school werd ik gepest. Ik was wat kleiner dan mijn klasgenoten en een stil en introvert meisje. Ik was anders dan de andere kinderen. Ik had andere interesses dan de anderen, leefde in een eigen wereldje met boeken lezen, tekenen, dromen van reizen en verre oude culturen en landen. Vreemde talen leren….Op de basisschool was ik het buitenbeentje en werd vrijwel dagelijks uitgescholden en vernederd door met name de andere meisjes die niks van mij begrepen. Ze vonden me maar een gek kind.

Ook de gymnastiek lessen waren een ramp: Ik was niet goed in spelletjes, kon geen bal vangen en niemand wilde mij in de groep. Ik werd gaandeweg mijn schooltijd steeds banger en teruggetrokkener en kon me in de klas nauwelijks concentreren. Ik durfde ook bijna niet te praten in de klas en op het schoolplein liep ik vaak alleen te slenteren tot het speelkwartier voorbij was.

Het enige vriendinnetje dat ik had werd zelf ook gepest..Ik liet alles gebeuren en deed vaak maar of ik niets merkte. Ik werd ook soms in elkaar gebeukt door groepjes kinderen, haren trekken, schoppen en slaan. Ik was alleen maar doodsbang van ze. Op de middelbare school, een mavo in Amsterdam werden de pesterijen erger dan ik ooit had meegemaakt. Het eerste schooljaar ging het nog, maar in het tweede schooljaar kreeg ik te maken met de ergste pesterijen ooit. Ik was nog altijd een stille “muurbloem ”zogezegd. Klein van stuk en inmiddels met een dikke bril op.

Teruggetrokken en anders dan de andere meisjes in mijn klas, die me dagelijks uitscholden, vernederden en stompten. Ik gaf niks om make-up, discotheken, uitgaan, modekleding, dat soort zaken. Thuis had ik het ook niet fijn met een vader die zwaar alcohol verslaafd was en een gewelddadig karakter had en een moeder van joodse afkomst, zwaar getraumatiseerd door de Tweede wereldoorlog. Allebei mijn ouders konden mij geen liefde, steun of genegenheid geven. Ik werd ook thuis nog eens vernederd en vaak afgekat, afgesnauwd door mijn door de oorlog hard geworden moeder en vernederd door mijn vaak ladderzatte vader die meestal in een ouwe onderbroek door het huis liep, niet werkte en dronken op de bank zat, zijn jeneverfles naast hem.

Ik walgde van mijn vader. Omdat ik een echt boekenwurmpje was dat graag leerde en nieuwsgierig was naar de wereld om me heen las ik veel boeken, vooral over het Oude Egypte en Mesopotami. Die werelden fascineerden me enorm en ik ontsnapte erin door het lezen van de boeken erover¦. Ik vluchtte in die boeken. Ik had ze s,nachts onder mijn hoofdkussen en voelde me erdoor beschermd .Het waren vaak mijn enige vrienden, die boeken….Ik hield van die boeken.

Op de mavo was ik elke dag doelwit van steeds wredere vormen van pesterij. Het kon variëren van je pennen-etui zoek maken, teruggeven met gebroken pennen, je laten struikelen tot met je nieuwe jas de vloer aan dweilen, stompen, slaan, uitschelden (met allerlei spotnamen vanwege mijn kleine lengte en grote bril) en zelfs een keer mijn haar in de fik proberen te steken omdat ik die dag met een permanentje op school verschenen was: bij de schooldeur werd ik vast gegrepen en een brandende lucifer bij mijn haar gehouden.
Ook de jongens uit mijn klas deden inmiddels volop mee aan het getreiter. Waar hun propjes schieten nog tamelijk onschuldig was konden ook zij me zonder pardon in elkaar beuken op het schoolplein en leerde ik hun schoppen en stompen ook maar al te goed kennen. Ze wisten dondersgoed “Rebbeca doet toch niks terug” En bij God…ik weerde me niet, nooit…

ik was alleen maar doodsbang van ze, pispaal van de klas. Ik was zo ontzettend bang van mijn klasgenoten . Ik durfde vaak niet naar school en thuis waren er heel wat drama`s en huilbuien van mij tot mijn ouders inzagen dat het niet meer verder kon zo. Ik dacht er serieus over om over het balkon te springen. Via een ingewikkelde procedure kreeg ik uiteindelijk ontheffing van de dagleerplicht en was ik met 16 jaar zonder diploma van school af ..Ik zat thuis begin jaren 80, zwaar getraumatiseerd en kreeg straatvrees en allerlei psychische klachten waarmee mijn ouders niets konden.

Ik sloot me op in mijn slaapkamertje met mijn boeken en wilde niemand meer zien. Om mijn lange verhaal af te ronden: Ik heb door de pesterijen op school nooit meer de kracht gehad om enige opleiding te volgen een diploma te halen. Alles dat ik weet heb ik mezelf aangeleerd. Na 5 jaar werken in de horeca (met ook weer pesterij op de werkvloer¦) belandde ik in de wao. Jaren lange therapie gehad om met alles om te kunnen gaan .Ik heb vandaag de dag nog altijd een sociale fobie overgehouden en vrijwel wekelijks is er nog wel een angstdroom over mijn schooltijd. De pestkoppen van toen. Ze zouden eens moeten weten. Pesten heeft een groot deel van mijn leven onherstelbaar verwoest. Die littekens verdwijnen niet meer.

Pesten is een strafbaar feit en zou zaak van politie en jeugdrechter moeten zijn!

Aan alle pestkoppen : Besef alsjeblieft toch eens wat jullie getreiter voor gevolgen kan hebben voor het leven van de slachtoffers..Pesten verpest levens!.

Rebecca

Lees meer meer persoonlijke verhalen op “mijn verhaal”

mijnverhaal


2 Reacties
  1. erg kwellend verhaal, ik zal je verhaal voordragen aan mijn klas en er bij verwoorden dat je het zeker niet makkelijk hebt of had.
    Ik wens je het beste toe, een mooi leven en geluk.

    groeten hanna

  2. echt sterk van je 🙂 maar ook heel zwaar dat soort trauma’s zijn dingen waaraan je altijd zult denken en misschien zelfs huilen.

    ik wens je veel sterkte in het leven; 😉

Laat een reactie achter op hanna Reactie annuleren

Laatste nieuws

Raad van Advies

Roger Pellemans
Accountmanager sector Gevangeniswezen Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie
Bart Muller
Professional Independent Banking
Marijke van Venne
Directeur Openbare basisschool De Nienekes in Cuijk
Melissa Gasseling
Owner / Sales director at Ontwerpbureau SIS
Claire Gasseling
Owner / Creative director at Ontwerpbureau SIS

Nieuwsbrief

Samenwerking

Voor de invulling van het programma aanbod werkt de Stichting Pesten samen met de Radboud Universiteit Nijmegen.

Commissie van aanbevelingen

Katinka van den Berg
Directeur Context at work
Hans Stellingsma
Owner at Stellingsma Management BV
Peter Plaum
Sales director Simac SBS
Erik Hendriks
Directeur Zonnetrein bv
Bestuurslid “Stichting Oude Stad”
Werkplekbegeleider SIOS.

Word donateur!

Door Stichting Pesten te steunen, maakt u het mede mogelijk dat wij ons kunnen blijven inzetten voor de strijd tegen pesten.

Word donateur

Partners

  • anetwerk